Wilde hier een heel stuk over schrijven, maar spreekt gewoon voor zich.....

Ik heb twee exemplaren van de Quest waarin dit onderzoek staat gekocht

Game night

Mick en Daan beginnen aan hun eerste pot killteam in Amsterhive campaign

Vrijdagavond was voor Daan en Mick de eerste Warhammer game night. Helaas was Thymo verhinderd, waardoor slechts 2/3 van het vaste team dus de reis naar de van Woustraat maakten. Een reis was het zeker, want het was ongelofelijk druk op de weg, waardoor de mannen wat later dan gepland arriveerden. De winkel bleek inmiddels al redelijk gevuld te zijn met een diversiteit aan Warhammer spelers, zowel qua spel voorkeur als ook qua leeftijd en ervaring (het enige wat opviel was dat het allemaal mannen waren, hoe onverwacht :-)). De eerste wedstrijden waren al achter de rug, waardoor er snel een tafel beschikbaar kwam waar Mick en Daan op aan de gang konden. Ze begonnen met een uitleg van store manager Dennis over wat het doel was van het spel, de hoofdlijnen van de spelregels etc. Omdat ik naar de kapper moest, verliet ik de winkel met het gevoel dat het wel goed zou komen met de mannen. Snel naar huis om te eten, daarna een korte knipbeurt bij Shirley (standje 1 op de tondeuse) en daarna weer naar Amsterdam, want het was alweer half negen en om negen uur moesten de jongens toch wel weer opgehaald zijn. Toen ik binnenliep zag ik dat Daan en Mick net aan het opruimen waren, met een mega grote lach op hun gezicht. Ze hadden een supertijd gehad, zowel met het spel, als ook met de ondersteuning die ze kregen van de meer ervaren spelers. De sfeer was heel goed geweest, iedereen wilde elkaar helpen om tot een leuk spel te komen en er was ook een grote sociale controle om ervoor te zorgen dat iedereen plezier had en er geen "powerplay"  gespeeld werd. De mannen wisten het zeker: hier gingen ze zeker weer heen. Bij grote voorkeur alweer volgende week. Hopelijk kan Thymo dan ook mee, dan is het Titanen Trio weer compleet.

Barbarella

Hier ben ik vaak geweest!

Sinds een paar weken is de Games Workshop waar Daan en zijn vrienden hun spellen kopen en spelen verhuist naar Amsterdam Zuid. Nu is dat de omgeving waar ik ongeveer 20 jaar heb gewoond, dus het voelde erg als thuiskomen toen ik daar weer heen ging. Omdat de Sint ook geholpen moest worden, toog ik deze week weer naar de van Woustraat, maar kwam erachter dat de Chaos Cultists van de Games Workshop pas om 12 uur de deuren openen. Omdat ik toch nog wat beweging nodig had, liep ik daarom een stukje door, richting De Nederlandse Bank, toen ik plotseling uit mijn linkerooghoek een erg bekend bord zag. Het was het bord van Barbarella, een snackbar die al meer dan 35 jaar op dezelfde plek gevestigd is. Ik ben daar gedurende een paar jaar echt een heel frequente gast geweest, ik denk zo tussen 1985 en 1995. Had Barbarella de allerbeste snacks van Amsterdam? Nou.....nee. Waren ze super goedkoop? Uhhh......nee. Was de bediening dan zo lekke.....uhhhh......vriendelijk? Nee, dat al helemaal niet (tenzij je van zwetende Noord Afrikaanse mannen houdt). Ik hoor jullie denken: Dennis, waarom kwam je er dan zo vaak? Dat was omdat Barbarella voor mij twee hele sterke proposities had: ze waren tot 6 uur 's ochtends open (daarna gingen ze een uur dicht voor de schoonmaak om om 8 uur weer open te zijn) en het lag op de weg terug vanuit de Amsterdamse binnenstad na een avondje stappen! Terwijl veel andere locaties om 4 uur "al" de poorten sloten, bleef Barbarella open en kon je daar nog even een lekker patatje oorlog halen, een broodje grillburger uit de muur trekken, een berenhap met satesaus verorberen of een kroketje tikken. En na een kroegentocht was dat wel wenselijk om de volgende dag weer enigszins hersteld aan de dag te kunnen beginnen. Nadat ik in een fase kwam dat ik minder uit ging, ben ik denk ik nooit meer bij Barbarella geweest, maar de herinneringen zijn er niet minder om. Ik had even de neiging om voor old times sake even naar binnen te gaan, maar ik heb me kunnen weerhouden. Overdag is het toch anders dan midden in de nacht, straks ga je nog merken hoe de snacks proeven :-).

Ajax - Barcelona

Net voor de 2-0 van Danny Hoesen

Met goed gevulde magen en nog steeds een goed humeur gingen we richting Arena. Parkeren was niet zo een probleem als je een wandeling van een minuut of 20 niet erg vindt (en aangezien ik aan mijn beweging moet komen, was het zelfs juist lekker). De rij om binnen te komen was wat minder, maar om 8.40 uur, 5 minuten voor de aftrap zaten we op onze plekken. Goede plaatsen, mooi zicht, enthousiaste supporters, nu maar hopen dat we er een gelijkspelletje uit zouden kunnen trekken. Nou, dat was buiten de waard gerekend, want tjonge jong, wat trok Ajax als vanouds van leer!!! De ene aanval was nog mooier dan de ander en men sneed als een mes door de boter van de verdediging van Barcelona, waar met name de nummer 17 echt alle kanten van het veld te zien kreeg. En het was een genot om de eerste helft naar Joel Veltman te kijken, eindelijk weer eens een "Frank de Boer"  in de verdediging. De twee goals waren ook meer dan terecht en dat uiteindelijk de overwinning over de streep getrokken werd met een overtal situatie van 11 tegen 10 van Barcelona, droeg alleen maar bij aan het heroïsche karakter van deze wedstrijd. Ouderwets genieten was het, voelde bijna of we weer terug waren in het Olympisch Stadion om Ajax Real Madrid en AC Milaan van de mat te zien spelen.

Een smetje helaas. Bij de feestvreugde na de 2-0 werd een fan zo blij en meegesleept in het gejuich, dat hij vanuit de eerste ring zo de betonnen gracht in viel. Er moesten twee ziekenwagens aan te pas komen om hem te stabiliseren en af te voeren, waar bij het laatste een van de ambulances en passant ook nog even de ander vol aanreed tijdens het achteruit rijden. Uiteindelijk moest er zelfs een trauma helikopter buiten het stadion aan te pas komen. Ik kan op internet niet vinden hoe het met de beste man gaat, hopelijk komt hij er snel bovenop en kan hij nog nagenieten van deze spectaculaire overwinning!!  

Suvarnaphum re-revisited

Pittige garnalen soep, goed tegen de verkoudheid

De dinsdag stond voor mij in het teken van Ajax - Barcelona. Hoewel er veel spelers aan de Barcelona kant niet bij waren en de kans toch erg groot was dat Ajax weer er met 0-4 vanaf zou gaan (net zoals de afgelopen jaren tegen Real Madrid), had ik er toch erg veel zin in. Helemaal omdat ik deze avond gefêteerd werd door Onno Verdonk. En als Onno dat doet, dan gaat hij voluit en begint de avond natuurlijk met een diner voor twee. Omdat we niet de tijd hadden voor een luxe diner, besloten we deze keer naar Suvarnaphum te gaan. Dit was een van de beste Thaise eethuisjes van Amsterdam, maar ik had van Rene begrepen dat er inmiddels een andere eigenaar in getrokken was en dat de oorspronkelijke eigenares op de never come back line naar Bangkok was gegaan. Het is dan toch even afwachten wat het gaat worden, zeker als de vorige kwaliteit zo goed was. Bij binnenkomst kon ik in ieder geval een ding direct zien: aan het interieur was echt helemaal niets gewijzigd! Bij de begroeting merkte ik wel een verschil: deze Thaise dame sprak namelijk bijna accentloos Nederlands. Dat maakte eea wel zo makkelijk.

Pittige biefstuk salade (keuze S7) met mooie bloem, opeten bloem optioneel

Na een tafel gekozen te hebben (natuurlijk degen die nog niet ingedekt was, maar die was het verst van de deur verwijderd) kregen we het menu. Dat zag er ook wat anders uit. Nou ja, de menukaart dan, die was in een mooie nepleren map gestopt (past bij de sfeer) en er zaten geen vlekken meer op de kaart. De inhoud van het menu was echter voor zover ik het kon zien bijna hetzelfde gebleven. Dat was ook niet verwonderlijk, want navraag leerde dat de kok en het andere keukenpersoneel gewoon aangebleven waren. Om het de bediening en de keuken makkelijk te maken bestelden we deze keer precies hetzelfde: de pittige garnalen soep en de pittige biefstuk salade met gebakken rijst. Ik moet toch zeggen: het was niet helemaal hetzelfde als voorheen......het was zelfs beter!!! Nou ja, ik was er een tijd niet geweest, dus misschien komt het door mijn herinneringen die vervaagd waren, maar beide gerechten waren gewoon echt helemaal goed. Uitstekend van smaak, goede tekstuur maar ook de pittigheidsgraad was excellent. Lekker een klein beetje branden op de tong, maar niet op een manier dat je mond wegbrand en je eigenlijk niet meer proeft. Een uitstekende hernieuwde kennismaking met Suvarnaphum en als je in Amsterdam West (Johan Huizingalaan 250) een keer lekker Thais wilt eten, dan is dit simpelweg the place to be!

De sterren van Michelin

Toch best wel weer spannend

Vandaag was het weer de jaarlijkse sterrenregen voor culinair Nederland. We wisten natuurlijk al dat Oud Sluis zou verdwenen uit de lijst, omdat Sergio Herman de tent gaat sluiten. Gelukkig viel Nederland de eer ten deel om toch een tweede drie sterren restaurant te mogen begroeten, namelijk  De Leest in Vaassen. Hoewel dit mooi nieuws was, was ik zelf blijer met het feit dat het een paar van mijn favoriete restaurants hun ster netjes behielden. Zowel mijn traditionele "tweede huiskamers" Vermeer, Vinkeles en De Nederlanden als ook het nieuwe lid van de "club van Dennis zijn favorieten", Tante Koosje, bleken zonder problemen de ster behouden te hebben. En niet meer dan terecht! Overigens net zo terecht als het feit dat Karel V in Utrecht zijn ster verloor. Inderdaad terecht, voor half lauw eten en veel te weinig, terwijl je wel een flinke bom duiten neer mag tellen voor een menuutje. Wegwezen daar. Andere verrassingen? Nou ja, voor de insiders waarschijnlijk niet veel. Ik was toch nog wel verrast dat Ron Blauw met zijn nieuwe Gastrobar er toch een ster uit wist te slepen (dat belooft nog wat, Ans en ik hebben er nog een lunch tegoed). Ivy, nu genaamd FG (naar eigenaar Francois Geurts), kreeg ene tweede ster evenals Fred (de kok van voorheen La Vilette, het eerste sterrenrestaurant waar Ans en ik ooit gegeten hebben). De stijgers en dalers zijn hier te vinden, op basis waarvan de smulpapen hun planning voor 2014 alvast kunnen maken. 

Weer een doel gehaald!!

Yes!!!!

Toen ik een klein half jaar geleden weer begon met hardlopen, klikte ik sinds tijden weer de Runkeeper app open. Daar bleken veel nieuwe functionaliteiten in te zitten ten opzichten van de laatste keer dat ik erin gekeken had (maar dat was dan ook een flinke tijd geleden :-)). Een daarvan was dat je doelen op kon geven die je wilde halen en dat Runkeeper bijhield hoever je daarmee was. Om het te proberen deed ik eens een doel "ik wil 2 km lopen" en dat lukte :-). Daarna was het "ik wil 5 km aan een stuk lopen" en ook dat was geen probleem. Daarom zette ik een jaardoel op 1/7/2013 en dat was dat ik in het restant van 2013 nog 300 km wilde hardlopen. Beetje ambitieus misschien, maar zoals een niet bij naam te noemen bank eerder wel eens zei "het begint bij ambitie". Nu heeft Evy me goed getraind en met drie tot vier keer per week een hardloopsessie gaat het best snel, dus vandaag was de dag dat dit doel al behaald werd! En hoewel het bijna een beetje kinderachtig is, ik was toch wel blij verrast met de mail die ik van Runkeeper kreeg om mij te feliciteren met het behalen van dit doel. En dat ook nog met een lekkere loop vandaag (zeker niet de snelste die ik gedaan heb, maar het liep lekker makkelijk weg, al luisterend naar een aflevering van het NOS Langs de lijn Sport Forum). Eens kijken waar ik dit jaar uiteindelijk op uit ga komen en daarna bedenken wat het doel voor volgens jaar zal gaan zijn!