Almost time to go!

Hij is nog niet heel vol....

Vandaag is het dan zo ver, de reis naar het altijd zonnige Chicago en Minneapolis staat op het punt van beginnen. Ik heb er veel zin in om met Rene en Simon op pad te gaan, maar het tijdelijke afscheid van Ans, Daan en Jeroen valt mij toch altijd erg zwaar. Zeker als de jongens beginnen te roepen "Nee, papa, je mag niet weg gaan, we gaan je zo vreselijk missen". Maar goed, ik weet dat ze kort daarna weer lekker aan het spelen zijn, dus dat gaat helemaal goed komen. Daarnaast komt Willy ook een paar dagen op bezoek bij Ans, dus dat wordt ook een gezellig boel. Op dit moment doe ik de laatste zaken in de tas, die is nog niet heel erg vol, dus er is ruimte om wat leuke zaken mee te nemen. En ja, als gold member van Flying Blue heb je nog een voordeel: je mag gratis twee stuks bagage in het ruim opnemen, dus dat is voor ons ook geen hindernis meer om wat extra draagkracht mee te nemen. Je moet toch ruimte hebben voor alle koffiemokken van de Starbucks weer mee terug te nemen vanuit de USA!! Nou ja, op naar Schiphol, zou ik zo zeggen!!

De Chicago Greeter

De Chicago Greeter

De vakantie naar Chicago en Minneapolis nadert met rasse schreden. Het was daarom (gelukkig) niet verwonderlijk dat deze week er een email arriveerde van de Chicago Greeters. Deze organisatie stelt voor een dagdeel geheel zonder kosten een gids beschikbaar, zijnde een "native Chicagoan", die bezoekers door zijn of haar Chicago leidt. De gelukkige die het genot mag proeven om Simon, Rene en mij te begeleiden is Bobbie Edelman (niet te verwarren met Bobbi Eden, dat is net wat anders :-)). Zij woont al heel veel jaren in Chicago (dat zegt ook iets over de leeftijd van de dame), namelijk haar hele leven, dus ze heeft wel enige ervaring om met de stad om ons de hoogtepunten te laten zien, maar dan echt vanuit het gezichtspunt van iemand die in de stad woont en niet alleen vanuit de reisgids of de internet "top 10 things to see in Chicago"-lijstjes. De emailwisselingen die ik al met haar gehad heb om tot een leuk programma te komen stralen in ieder geval veel enthousiasme uit, dus ik heb er alle vertrouwen in dat dit een geweldige ervaring gaat worden. We hebben er zin in!  

Diablo 3

Verschillende figuren in Diablo 3, ik natuurlijk als Barbaar

Het was al een tijd geleden dat ik een videogame aan het spelen ben geweest. Ik heb nog steeds het laatste restje van Starcraft 2: Heart of the Swarm liggen, maar het wil maar niet lukken om me ertoe te zetten om dat af te maken (hoewel ik het best een goed spel vind, overigens). Nu kreeg ik via Blizzard een aanbieding om voor 9,90 Euro Diablo 3 te kopen. Ik twijfelde al steeds of ik dit spel een keer zou gaan spelen, maar deze prijsverlaging maakte het dusdanig aantrekkelijk dat ik tot aanschaf over ging. Installatie verliep soepel en een uurtje later was ik aan het spelen. Het was wel even wennen, want het is natuurlijk weer een nieuw combat systeem, maar dat had ik wel snel onder de knie. Het verhaal is ook best wel goed en wat ik lachen vond waren de speciale "classes" die je kon spelen, zoals de Demon Hunter en de Witch Doctor. Desondanks ging ik toch voor een beetje standaard keus, de Barbarian die ik met een knipoog naar het verleden ook Conan noemde :-).

Hoewel het spel echt wel iets in zich heeft van "he, dit wil ik verder zien", zijn er voor mij drie belangrijke minpunten. Enerzijds is dat logistiek technisch, want er ontbreekt een save mogelijkheid. Dat is echt belachelijk, want dat betekent dat je eerst middenin een missie zit, je eerst een checkpoint moet halen. Wat een nonsens! Een ander logistiek puntje is dat je altijd een internet verbinding moet hebben, anders kun je niet spelen. Ook redelijk belachelijk. Dan is er nog de gameplay. Dat is wel heel veel "hack & slash". Het vechten is voornamelijk gewoon veel klikken op de tegenstanders en dan komt het meestal wel goed. Ik hou toch wel van iets uitdagenders....

Al met al een aardig spel en voor een tientje prima value for money, maar ik kijk meer uit naar oktober van dit jaar, wanneer Dragon Age 3: Inquisition op de markt gaat komen.!

Lunch

In het visrestaurant van Rabobank Nederland is het uitstekend lunchen: makreel, tonijn en rivierkreeft....yummie!

Nike Fuelband

De Nike Fuelband (oh ja, een een Tag Heuer Grand Carrera :-))

Toen ik vorig jaar besloot om flink wat kilo's af te gaan vallen en mijn eetstijl ook aan te passen, had ik als extra stimulans een FitBit gekocht. Deze registreerde mijn beweging op een dag, maar je kon er ook je gewicht op bijhouden (waarbij ik natuurlijk gelijk de weegschaal kocht die via WiFi synchroniseerde), hoeveel water je dronk en wat je at. Op zich een erg goede propositie. Maar in minder dan negen maanden tijd, ben ik door twee Fitbits heen gegaan, omdat ze niet meer goed aangesloten konden worden aan de oplader. Dat zorgde voor veel frustratie en toen de tweede ermee stopte, stond ik voor de beslissing om a) weer een fitbit te kopen, b) geen wearable te kopen of c) een alternatief te kiezen. Een nieuwe Fitbit zag ik niet zitten, geen wearable vond ik een gemis, dus moest het een alternatief worden.  Na een kort onderzoek, besloot ik om voor de Nike Fuelband te gaan. Deze zag er een stuk steviger uit en in combinatie met de apps van Nike zag ik het wel zitten. Na een paar weken gebruik kan ik bevestigen dat het een goede keus was. Zit prettig, registreert goed en laadt zonder problemen op. Voelt ook veel robuster aan dan de Fitbit ooit gedaan heeft. Het enige nadeel is dat alles wel op bewegen toegespitst is. Ik heb dus niet meer 1 cockpit waar ik alles in vastleg (eten en drinken bijvoorbeeld), ik ga nog even nadenken of ik dat wel wil blijven doen en hoe dat dan het beste opgelost kan worden. Wellicht dat er een en ander nog wel aan elkaar te linken is. 

Hollen door de Bollen

Samen met Daan aan de wedstrijd beginnen

De hardloopwedstrijd die we een paar weken geleden hadden gelopen was dusdanig goed bevallen, dat we inmiddels proberen een prestatieloopje per maand in te plannen. Voor de maand april was de keus gevallen op het "Hollen door de Bollen"  in Lisse. Aangekondigd als een loop met een uniek parcours, omdat je tussen de bollenvelden rent. Nu ligt Lisse niet ver bij Halfweg vandaan (20 minuten rijden), dus als de wedstrijd om 11 uur start, dan kun je gerust om 10 uur weg gaan. Denk je dan. Nou, daar bleken we even buiten de waard gerekend te hebben. Want wat heb je in Lisse? Juist ja, de Keukenhof. En wie komen er vanaf april naar de Keukenhof? Juist ja: veel, heel veel, toeristen! Dus stonden we een flink tijdje in de file en toen we ook nog een stukje fout gereden bleken te zijn, werd het wel heel erg krap om op tijd aan de start te verschijnen. Dat lukte nog net, na het opspelden van onze startnummers spurtte we ons naar de start en begonnen met ongeveer 30 seconden achterstand aan de race. Belangrijk om dan je eigen tempo te blijven lopen, maar dat was de eerste kilometer toch moeilijk, omdat we toch wat mensen in begonnen te halen en dan gaat het bijna vanzelf. Vervelend was wel dat Daan daar even een steek van in zijn zij kreeg, maar als een echte bikkel liep hij toch gewoon door. En ook zoals gebruikelijk: in de laatste 200 meter nam Daan een sprintje en ging van ons twee als eerste over de finish. Goed gedaan kerel, ben trots op je! Overigens viel het bijzondere parcours wel mee: door de zachte winter waren al veel van de bollen uitgekomen en lagen de bloembedden er belabberd bij... Op naar de volgende loop, 25 mei, de Pim Mullier Loop die vanuit Santpoort Noord zal starten bij AV Suomi. We hebben er alweer zin in!

Koningsdag 2014

Marktkoopman Jeroen

Even wennen: het was Koningsdag in plaats van Koninginnedag. Dat was een mooi moment voor een nieuw initiatief om ook te proberen een vrijmarktje te organiseren in Halfweg. Jeroen wilde daar erg graag heen om spullen te verkopen. Hij had zijn kamer goed uitgemest om te kijken wat hij mee wilde nemen en daarnaast had hij ook nog een aantal cupcakes gebakken. Om tien uur vertrokken we naar de plek van bestemming, zodat Jeroen zich daar kon installeren. Hij was erg zenuwachtig, want hij dacht dat er geen plek meer zou zijn, maar daar had hij zich niet druk over hoeven te maken, want ondanks dat het erg gezellig was (allemaal bekenden vanuit het dorp of van school), maar veel bezoekers waren er niet. De hit van de dag bleken overigens de cupcakes te zijn, die binnen enkele minuten grif op waren, wat Jeroen de input gaf om er volgend jaar meer te bakken (niet zo gek, want vorig jaren waren ook alle cupcakes, toen 120, die hij voor een school event had gebakken, ook helemaal op). Om 13.30 vonden Ans en Jeroen het wel genoeg, en met een bescheiden winst en een ongelofelijk leuke dag keerden ze huiswaarts. Al met al een relaxte dag en zeker voor herhaling vatbaar!