Geen fijne reis terug

Na de rekening bij Deep Sushi betaald te hebben speerde ik de 20 meter naar onze auto om drijfnat door de slagregens de auto binnen te kunnen springen. Ik reed de auto voor, zodat Simon en Rene redelijk ongeschonden bleven. Maar wat te doen? We wilden toch wel iets van Deep Ellum mee krijgen, dus reden we naar een van de populairste bars in Deep Ellum, Double Wide. Maar de 1,5 kilometer daarheen lieten al zien dat het een best obstakel zou worden, want door de regens was het zicht heel erg gering. Bij Double Wide bleek nergens parkeerplek te zijn en inmiddels stonden er ook drie politie wagens de buurt af te zetten. Voor ons een reden om maar huiswaarts te keren. Dat was eenvoudiger gezegd, dan gedaan. We reden over enkele straten van Dallas, waar zoveel water lag, dat het leek alsof je door een rivier reed. Op een gegeven moment lag er zoveel water, dat het al bijna op de motorkap al lag. Daar doorheen rijden zorgde ervoor, dat er een golf over de auto heen ging, leek bijna of we in de Amazone terecht waren gekomen, maar dan zonder diesel 4x4 wagen. Gaf een adrenaline stootje enerzijds, maar was ook echt wel even schrikken. Al met al kwam ik er met behulp van Rene als navigator goed doorheen, het was voornamelijk niet te snel rijden en goed om je heen blijven kijken en ruimte laten. Er waren ook mensen die de auto aan de kant zetten onder bruggen en enkele idioten die als een gek over de linkerbaan doorreden. Met een minuut of twintig waren we weer in het hotel, best even intensief geweest, maar de laatste vijf minuten waren weer bijna "normaal" in de regen rijden. Erg jammer dat dit ons bezoek aan Deep Ellum dwarsboomde, want we zagen best een aantal leuke locaties. Maar ruimte in het programma voor een hernieuwde kans is denk ik niet te maken :-(.

Deep Sushi, Deep Ellum, Deep inks

Het eten was goed bij deep Sushi

Deep Ellum is het uitgaansgebied voor de rock n roll bevolking van Dallas. Daar moesten we natuurlijk heen als ouwe rockers die we zijn. De start van de avond gingen we doen bij Deep Sushi, om eens van de hamburgers en steaks af te kunnen blijven. We hadden er zin in, want het was inmiddels droog geworden en er was een lekkere temperatuur ontstaan. Bij Deep Sushi begrepen ze weinig van onze bestellingen, terwijl we toch geen Russisch spraken. We bestelden twee rolletjes sushi vooraf (toch apart dat Amerikanen gewoon cream cheese in de sushi stoppen), dat ging nog goed, maar daarna bestelde ik een hoofdgerecht en verdween de ober zonder dat Rene en Simon iets konden bestellen. Ik dacht dat hij de bestelling na het voorgerecht op zou nemen, maar bij het uitserveren daarvan, kwam ook gelijk mijn hoofdgerecht. Gelukkig mochten Simon en Rene gelijk bestellen, maar mijn bord weer meenemen zodat we gezamenlijk konden eten, dat was er niet bij. Inmiddels hoorde ik wat rare geluiden boven ons. Een hard getik. Wat bleek? Het was keihard gaan hagelen, waarbij hagelstenen zo groot als knikkers uit de hemel kwamen. Dat werd gevolgd met enorme licht flitsen en donderslagen en een stortvloed aan regen. We hoopten dat het snel over zou trekken, want in dit weer over Deep Ellum lopen ging niet werken natuurlijk. Maar na een dessert dat dezelfde manier verliep als het hoofdgerecht en ongeveer anderhalf uur wachten was wel duidelijk dat het niet even over zou drijven. Er moesten dus andere acties ondernomen worden…..